ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΤΑ ΥΙΟΘΕΤΟΥΣΕ ΚΑΝΕΙΣ, ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΗΤΑΝ Η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ. ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΡΧΗ
Θεωρούνται τρεις φορές πιο έξυπνα και πιο γρήγορα από τα λυκόσκυλα και τους εκπαιδευμένους σκύλους της αστυνομίας.
Όμως, μέχρι πριν από λίγα χρόνια κανείς δεν ήθελα να υιοθετήσει έναν Baladi. Ο λόγος; Είναι η φυλή σκύλων, στην οποία ανήκουν τα περισσότερα αδέσποτα της χώρας.
Αυτό σιγά σιγά αλλάζει. Όλο και περισσότεροι εκτιμούν τα προσόντα αυτών των πανέξυπνων τετράποδων.
Είναι υγιή και ανθεκτικά, συναισθηματικά και έτοιμα να προστατέψουν με τη ζωή τους αν χρειαστεί τον κηδεμόνα τους και είναι πρώτης τάξεως συντροφιά για παιδιά, ηλικιωμένους και ανθρώπους που πενθούν.
"Είναι σαν άνθρωποι σε σώμα σκύλων", λέει η ιδιοκτήτρια ενός τέτοιου πρώην αδέσποτου που έχει γίνει η πιο πιστή -και ετοιμοπόλεμη- παρέα της...
Με έμπνευση από την ιαπωνική σειρά κινουμένων σχεδίων «Gundam», ένας μηχανικός δημιούργησε ένα ρομπότ-«γίγαντα».
Το ανθρωποειδές ρομπότ έχει ύψος 8,5 μέτρα και ζυγίζει πάνω από επτά τόνους. Το όνομά του είναι LW-Mononofu και αποτελεί δημιούργημα της εταιρείας γεωργικών μηχανημάτων Sakakibara Kikai και μηχανικού της Μασαάκι Ναγκούμο.
Το ρομπόρ διαθέτει υπερυψωμένο «κόκπιτ» με οθόνες και μοχλούς που ελέγχει τα ρομποτικά του άκρα.
Η ίδια εταιρεία έχει δημιουργήσει μέχρι σήμερα διάφορα άλλα μεγάλα ρομπότ, όπως το ύψους 3,4 μέτρων Landwalker, τα οποία συνήθως ενοικιάζει για ψυχαγωγικούς σκοπούς (ακόμη και για παιδικά πάρτι), αλλά κανένα δεν ξεπερνά το θηριώδες Mononofu.
Το ρομπότ μπορεί να κινήσει τα δάχτυλά του, να στρίψει το πάνω μέρος του σώματός του και να περπατήσει μπρος-πίσω, αν και με ταχύτητα μικρότερη του ενός χιλιομέτρου την ώρα.
Στο δεξί του χέρι έχει αεροβόλο που μοιάζει με μπαζούκα, που εκτοξεύει σφουγγαρένιες μπάλες με ταχύτητα 140 χιλιομέτρων την ώρα, όπως σημειώνει το Reuters.
Σε όλο αυτό υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα... Το ρομπότ δεν μπορεί να φύγει από το εργοστάσιο, επειδή είναι ψηλότερο από την πύλη και έτσι χρειάζεται να αποσυναρμολογηθεί.
Ο Αυστραλός, Ντάνιελ Ρικιάρντο της Red Bull έκανε την έκπληξη καθώς επικράτησε στο Γκραν Πρι της Κίνας, που είναι ο τρίτος αγώνας της χρονιάς για το εφετινό παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1.
Οι εκπλήξεις στην πίστα της Σανγκάης, είχαν και συνέχεια καθώς στην δεύτερη θέση τερμάτισε ο Φινλανδός, Βαλτερι Μπότας με Mercedes και ο συμπατριώτης του, Κίμι Ραϊκόνεν με Ferrari.
Οσον αφορά στα φαβορί που έμειναν εκτός βάθρου, ο Βρετανός παγκόσμιος πρωταθλητής, Λιούϊς Χάμιλτον (Mercedes) και ο Γερμανός, Σεμπάστιαν Φέτελ (Ferrari), κατετάγησαν στην 4η και στην 8η θέση, αντίστοιχα.
Καθοριστικός για την νίκη του 28χρονου Ρικιάρντο, που σημείωσε την 6η νίκη της καριέρας του στην Φόρμουλα Ενα, ήταν ο ρόλος του επιτελείου της ομάδας, που επέλεξε το τελευταίο μέρος του αγώνα προκειμένου να επιτεθεί ο Αυστραλός «πιλότος» και να αιφνιδιάσει τους προπορευόμενους.
Ο Ρικιάρντο ακολούθησε τις σχετικές οδηγίες, το μονοθέσιο ανταποκρίθηκε ιδανικά και μετά από διαδοχικές προσπεράσεις, είδε πρώτος την καρό σημαία.
Ο τέταρτος αγώνας της χρονιάς, θα διεξαχθεί γίνει στις 29 Απριλίου στο Αζερμπαϊτζάν.
Η βαθμολογούμενη δεκάδα στο γκραν πρι της Κίνας και οι κατατάξεις σε οδηγούς και κατασκευαστές έχουν ως εξής:
Κάποιες γυναίκες είναι μόνες από επιλογή, κάποιες άλλες απλά επειδή έτυχε. Είναι αλήθεια ότι αντέχουν περισσότερο από τους άνδρες ή μήπως είναι ένας ακόμα μύθος;
Θα μπω κατευθείαν στο θέμα! Υπάρχουν οι γυναίκες που ήταν σε μια σχέση, αλλά αυτή δεν εξελίχθηκε και με τον καλύτερο τρόπο και εδώ και αρκετό καιρό είναι μόνες.
Και τώρα αναρωτιέστε πως είναι δυνατόν; Λένε πως οι γυναίκες ωριμάζουν πιο γρήγορα από τους άντρες σε όλους τους τομείς.
Έτσι λοιπόν είναι πιο συνειδητοποιημένες στο τι θέλουν. Δηλαδή, προτιμούν να μείνουν μόνες παρά να κάνουν μια σχέση απλά για να την κάνουν, έτσι απλά για να λένε πως έχουν σχέση.
Σε αντίθεση με τους άντρες που το έχουν πολύ εύκολο κι αν δεν τους κάτσει χωρίζουν. Δεν το κατακρίνω,προς θεού, ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, αρκεί να είναι ξεκάθαρος απέναντι στους άλλους. Και επιστρέφω στο θέμα μας μετά από μια μικρή παρένθεση, αν λοιπόν η απόφαση αυτή για μια γυναίκα είναι επιλογή της, ξέρει και τις συνέπειες άρα τις αντιμετωπίζει και χαίρεται την “ελευθερία” της.
Εδώ που τα λέμε το να είσαι μια γυναίκα χωρίς σύντροφο έχει και τα θετικά και τα αρνητικά.
Ας δούμε τα πράγματα πιο πρακτικά για αρχή. Είναι μόνη, αρά έχει να νοιαστεί μόνο για τον εαυτό της. Δεν έχει να δώσει λόγο σε κανέναν για το που θα πάει, τι ώρα θα γυρίσει, αν θα μαγειρέψει, αν θα σιδερώσει, γενικώς ζει πιο ανέμελα.
Συνεπώς από αυτή την άποψη γιατί να μην αντέξει μόνη; Ας περάσουμε όμως στην άλλη πλευρά. Μια γυναίκα που δεν είναι μόνη, αλλά με έναν σύντροφο στη ζωή της, αντιμετωπίζει τα πράγματα αλλιώς. Είναι ευκολότερο να να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα 2 άνθρωποι και στο τέλος να χαίρονται τη νίκη που ήρθε από την συνεργασία τους.
Έχεις κάποιον να συζητάς διαφορετικά πράγματα από αυτά που συζητάς με τους φίλους ή την οικογένεια. Plus one το σεξ! Μην ξεχνιόμαστε! Είναι ένα πολύ σημαντικό κριτήριο δε νομίζεται; Αν και στις μέρες μας το σεξ το βρίσκει κανείς τόσο εύκολα…. (δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να μπει στα θετικά ή τα αρνητικά, διαλέξτε εσείς).
Κι αφού αναφέραμε και το σεξ, ας το αναλύσουμε λίγο περισσότερο. Κακά τα ψέματα η έλλειψη του σεξ δεν βοηθά και πολύ την κατάσταση.
Όχι μόνο τους άντρες, αλλά και τις γυναίκες. Βέβαια, λένε πως οι γυναίκες αντέχουν περισσότερο καιρό χωρίς σεξ. Εγώ θα πω (ως αντικειμενική πάντα!!!) ότι είναι ανάλογα στον άνθρωπο.
Δεν αντιμετωπίζουν όλοι την έλλειψη με τον ίδιο τρόπο και δεν έχουν όλοι την ίδια αντοχή. Βέβαια θα επανέλθω στο πόσο συνειδητοποιημένος είναι κάποιος σε αυτό το θέμα. Συνεπώς, μια γυναίκα που είναι σε “περίοδο ξηρασίας” από δική της επιλογή σαφώς και αντέχει μόνη γιατί αυτή το επέλεξε.
Αν πάλι δεν τη νοιάζει το πιο μόνιμο (βέβαια ουδέν μονιμότερο του προσωρινού!) και θέλει απλά να καλύψει αυτή της την ανάγκη, θα κάνει ένα one night stand και θα συνεχίσει να είναι single! Τόσο απλά. Ενώ οι άντρες περνάνε αυτό το στάδιο πιο χαλαρά και επιπόλαια θα έλεγα!
Είναι όμως και οι γυναίκες που δεν αντέχουν την μοναξιά με τίποτα. Θέλουν έναν σύντροφο στην ζωή τους. Κάποιες το καταφέρνουν και κάποιες όχι. Οι δεύτερες είναι και αυτές που το κυνηγάνε και περισσότερο. Ίσως βέβαια αυτός να είναι και ο λόγος που μένουν μόνες. Το προσπαθούν τόσο πολύ που τελικά έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα. Η μοναξιά πολλές φορές δημιουργεί εμμονές που δύσκολα ξεπερνιούνται. Ο στόχος τους είναι να νικήσουν την συντροφική μοναξιά τους και θα το προσπαθήσουν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο.
Οι γυναίκες είναι μια ειδική περίπτωση, το έχουμε αναλύσει άλλωστε και σε προηγούμενο άρθρο (ανατρέξτε). Άλλες αντέχουν την “μοναξιά” και άλλες όχι. Άλλες πάλι είναι σε κάποια σχέση αλλά είναι σας να μην την έχουν τελικά. Η αντοχή κρίνεται στο πόσο συνειδητοποιημένη είναι στο τι θέλει τελικά. Το “μύθος η πραγματικότητα” είναι πολύ απόλυτο κατά τη γνώμη μου. Η κάθε πραγματικότητα είναι προσωρινή, φαίνεται μόνιμη μέχρι να ανατραπεί και να γίνει μύθος κι αυτή. Έτσι λοιπόν και με τις γυναίκες. Η κάθε μια ζει στην δική της πραγματικότητα ή ζει τον δικό της μύθο. Το σίγουρο πάντως είναι ότι ζει και αντέχει! Εις το επανιδείν!
Η Τουρκία δήλωσε σήμερα πως τα δυτικά πλήγματα με στόχο το συριακό καθεστώς αποτελούν «αρμόζουσα απάντηση» στη χημική επίθεση που φέρεται ότι πραγματοποιήθηκε πριν από μια εβδομάδα στην Ντούμα και είχε αποτέλεσμα δεκάδες νεκρούς.
«Χαιρετίζουμε αυτή την επιχείρηση, που ανακουφίζει τη συνείδηση ολόκληρης της ανθρωπότητας για την επίθεση στην Ντούμα, που όλα οδηγούν στο να αποδοθεί στο (συριακό) καθεστώς», αναφέρεται σε ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
«Το συριακό καθεστώς, που εδώ και περισσότερο από επτά χρόνια κατατυραννεί τον ίδιο τον λαό του, τόσο με συμβατικά όσο και με χημικά όπλα, έχει βαρύ παθητικό εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου», προστίθεται στην ανακοίνωση, όπως αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
«Η συνείδηση της διεθνούς κοινότητας δεν έχει καμιά αμφιβολία γι' αυτή την άποψη», υποστηρίζει το τουρκικό υπουργείου.
Συρία: Το Λονδίνο δίνει στη δημοσιότητα εικόνες των Tornado που βομβάρδισαν τη Συρία
Από τη βάση του Ακρωτηρίου στην Κύπρο σηκώθηκαν τα ξημερώματα του Σαββάτου βρετανικά μαχητικά αεροσκάφη που συμμετείχαν στην στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία ως αντίποινα για τη χρήση χημικών όπλων από το Μπασάρ αλ- Άσαντ.
«Εξουσιοδότησα τις βρετανικές ένοπλες δυνάμεις να διεξάγουν συντονισμένες και στοχευμένες επιθέσεις για να υποβαθμίσουν τις δυνατότητες χημικών όπλων του συριακού καθεστώτος», δήλωσε η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι.
Βρέθηκε η σορός του άτυχου χειριστή του Mirage 2000-5 που κατέπεσε ανοιχτά της Σκύρου την Πέμπτη το μεσημέρι.
Σύμφωνα με την ΕΡΤ ο δήμαρχος Σκύρου Μίλτος Χατζηγιαννάκης ανέφερε ότι επιβεβαιώθηκαν οι πρώτες πληροφορίες ότι δεν πρόλαβε να αντιδράσει.
Πολλοί ψαράδες από το νησί αλλά και από τα κοντινά νησιά πήραν μέρος στις έρευνες. Υπενθυμίζεται πως χθες εντοπίστηκαν στην περιοχή των ερευνών η κάσκα του άτυχου χειριστή, η μικρή σωστική λέμβος και το κιτ επιβίωσης που διέθεται το Mirage στο cockpit.
Την ίδια στιγμή εκτιμάται πως το κουφάρι του Mirage 2000-5 βρίσκεται σε βάθος 300 μέτρων.
Το χρονικό της τραγωδίας
Επιστρέφοντας στη Σκύρο, τα δύο μονοθέσια Mirage της 331 Μοίρας Παντός Καιρού πετούσαν σε χαμηλό ύψος, περίπου 3.000 πόδια, κινούμενα σχεδόν σε ευθεία γραμμή από τη Λέσβο προς το αεροδρόμιο διασποράς.
Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν ασθενείς, βόρειοι-βορειοανατολικοί άνεμοι 2 μποφόρ και η θερμοκρασία εδάφους ήταν 16 βαθμοί Κελσίου.
Ωστόσο, στην περιοχή επικρατούσε χαμηλή νέφωση δηλαδή σύννεφα μαζί με υγρασία και θολούρα, μία μικτή κατάσταση που περιόριζε πολύ την ορατότητα.
Τότε ο σμηναγός Μπαλταδώρος, ως αρχηγός του σχηματισμού, έδωσε εντολή να κατεβούν χαμηλά, κάτω από τα σύννεφα. Κατεβαίνοντας, είχαν να αντιμετωπίσουν την πυκνή χαμηλή νέφωση, που σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν έχει προκαλέσει στους πιλότους παραισθήσεις ή και απώλεια προσανατολισμού το λεγόμενο vertigo.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι κάποια στιγμή στη διαδικασία της καθόδου, το δεύτερο Mirage του σχηματισμού έχασε την επαφή με το μαχητικό του σμηναγού Μπαλταδώρου. Ο δεύτερος πιλότος ως όφειλε τράβηξε το πηδάλιο για να ανέβει ψηλά ελπίζοντας ότι θα ανακτήσει οπτική επαφή και επικοινωνία με το Mirage του 34χρονου πιλότου.
Εκείνη την ώρα, 12.15 μεσημέρι Πέμπτης 12 Απριλίου, εκτιμάται ότι το μαχητικό του σμηναγού Μπαλταδώρου είχε προσκρούσει στην επιφάνεια της θάλασσας. Ο άτυχος 34χρονος δεν πρόλαβε να αναφέρει το παραμικρό σχετικά με την κατάσταση του αεροσκάφους ή την πορεία πτήσης του Mirage στον πύργο ελέγχου της Σκύρου.
Οι αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας που έχουν αναλάβει τη διερεύνηση του ατυχήματος, θα αξιοποιήσουν όλα τα στοιχεία που προκύπτουν από τα συντρίμμια που έχουν περισυλλεγεί για να διακριβώσουν τα αίτια της πτώσης.
Ανακοινώθηκε από το ΓΕΑ η τραγωδία με τον χαμό του Σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου που ήταν ο πιλότος του mirage 200o-5.
Συγκεκριμένα:
Την Πέμπτη 12 Απριλίου 2018 και ώρα 12:15, μονοθέσιο αεροσκάφος M2000-5 της 114ΠΜ/331Μ, στην φάση προσέγγισης για προσγείωση μετά ολοκλήρωση επιχειρησιακής αποστολής και σε απόσταση εννέα (9) ναυτικά μίλια βορειοανατολικά της Νήσου Σκύρου, προσέκρουσε στη θάλασσα με συνέπεια το θανάσιμο τραυματισμό του κυβερνήτη του αεροσκάφους Σμηναγού (Ι) Γεώργιου Μπαλταδώρου.
Συγκροτήθηκε αρμόδια επιτροπή για την διερεύνηση του δυστυχήματος.
Στα πρόθυρα της εξαφάνισης βρίσκεται το κόκκινο ελάφι στην Ελλάδα, σύμφωνα με όσα λέει η επιστημονική υπεύθυνη του WWF Ελλάς, Παναγιώτα Μαραγκού.
Εάν εξαιρεθεί ο πληθυσμός της Πάρνηθας, που φαίνεται υγιής, αυτός της Ροδόπης, που αποτελεί και τον μόνο φυσικό, πιθανώς να μην είναι βιώσιμος βραχυπρόθεσμα, όπως και εκείνος που εισήχθη στην Ήπειρο.
Πάντως, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κ. Μαραγκού, «τόσο για τον οριακό φυσικό πληθυσμό της Ροδόπης, όσο και για τον εισαχθέντα της Ηπείρου, δεν πραγματοποιείται παρακολούθηση και άρα δεν υπάρχει και επικαιροποιημένη γνώση για το πού βρίσκεται ο πληθυσμός».
Μάλιστα, πρόσθεσε πως ο πληθυσμός που είχε εισαχθεί στην Ελεγχόμενη Κυνηγετική Περιοχή Κόζιακα Τρικάλων δεν υφίσταται πλέον.
Στον αντίποδα, σύμφωνα με την κ. Μαραγκού, ο πληθυσμός της Πάρνηθας είναι ο μόνος στην Ελλάδα που έχει ξεπεράσει τον κίνδυνο της εξαφάνισης και με την εφαρμογή κατάλληλων διαχειριστικών μέτρων, μπορεί να επιβιώσει.
Σύμφωνα με την κ. Μαραγκού, η σημαντικότερη απειλή για όλους τους πληθυσμούς ελαφιού είναι το παράνομο κυνήγι και δευτερευόντως η υποβάθμιση του ενδιαιτήματος και η όχληση, εξαιτίας ανθρώπινων δραστηριοτήτων. «Παράνομο κυνήγι εντοπίζεται και στην Πάρνηθα και βέβαια και στη Ροδόπη, όπου συχνά αναφέρονται στον Tύπο περιστατικά λαθροθηρίας ακόμη και από Βούλγαρους κυνηγούς» σημειώνει χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενη στο καθεστώς προστασίας του ελαφιού στην Ελλάδα, η επιστημονική υπεύθυνη του WWF Ελλάς τονίζει ότι αφορά στην απαγόρευση του κυνηγιού του, σύμφωνα με το Δασικό Κώδικα.
Όπως εξηγεί, το μεγαλύτερο τμήμα των πληθυσμών του ελαφιού στη Ροδόπη και στην Πάρνηθα βρίσκεται μέσα σε περιοχές του δικτύου Natura 2000 ή σε ΚΑΖ (Καταφύγια Άγριας Ζωής), ενώ η Πάρνηθα είναι επίσης εθνικός δρυμός. Κατά την ίδια, ένα μέτρο, όχι επαρκές από μόνο του, είναι η διατήρηση μικρών πληθυσμών σε κρατικά εκτροφεία. «Το κόκκινο ελάφι περιλαμβάνεται επίσης στο παράρτημα III της Σύμβασης της Βέρνης, σύμφωνα με την οποία, ως μέλος της οικογένειας Cervidae, υπόκειται σε δράσεις προστασίας και εφαρμογής ειδικών διαχειριστικών πρακτικών.
Στο Κόκκινο βιβλίο των Απειλούμενων ζώων της Ελλάδας κατατάσσεται ως Κρισίμως Κινδυνεύον (CR)» επισημαίνει η κ. Μαραγκού. Πάντως, στον Κόκκινο Κατάλογο των Απειλούμενων Ειδών της IUCN, το κόκκινο ελάφι κατατάσσεται ως είδος μειωμένου ενδιαφέροντος (LC). Δυστυχώς, όπως διευκρινίζει η κ. Μαραγκού, επειδή το ελάφι είναι κοινό στην Ευρώπη δεν θεωρείται είδος κοινοτικής σημασίας και άρα δεν περιλαμβάνεται στα σχετικά παραρτήματα της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ. «Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην συμπεριλαμβάνεται στις δράσεις παρακολούθησης που οργανώνονται υποχρεωτικά για τα είδη αυτά» υπογράμμισε.
Γεωγραφική εξάπλωση και κατάσταση
Σήμερα, στα δάση της Ροδόπης ζει ένας φυσικός πληθυσμός ελαφιού, 20-30 ατόμων, ενώ όσον αφορά στον πληθυσμό της Πάρνηθας, αν και για πολλά χρόνια θεωρείτο ότι προήλθε από άτομα που εισήχθησαν κατά τον περασμένο αιώνα, πρόσφατα βρέθηκε ότι υπάρχουν δύο πιθανοί υποπληθυσμοί ελαφιών.
«Ένας πολυπληθής πληθυσμός που δεν έχει εντοπιστεί ξανά στην Ευρώπη και αποτελεί απομεινάρι του αυτόχθονου ελληνικού πληθυσμού και ένας άλλος, μικρότερος πληθυσμός, που αποτελείται από άτομα που εισήχθησαν στο παρελθόν από τη Δανία, την πρώην Γιουγκοσλαβία και τη Βουλγαρία, τα οποία όμως δεν έχουν αναμειχθεί πλήρως με τα ενδημικά άτομα, πιθανώς λόγω διαφορετικής αναπαραγωγικής συμπεριφοράς ή ικανότητας μετακίνησης», επισημαίνει η κ. Μαραγκού.
Τα παραπάνω προκύπτουν από τα αποτελέσματα της μελέτης του Επίκουρου Καθηγητή ΑΠΘ (Τμήμα Βιολογίας), Α. Τριανταφυλλίδη, το 2013, η οποία χρηματοδοτήθηκε από τον Φορέα Διαχείρισης, στην Πάρνηθα. «Ο πληθυσμός αυτός παρουσιάζει σε κάποιο βαθμό χαρακτηριστικά 'εξημέρωσης' και υπέστη σοβαρή θνησιμότητα, όπως και σοβαρή καταστροφή του ενδιαιτήματός του κατά την πυρκαγιά του 2007», τονίζει η κ. Μαραγκού.
Ειδικότερα για την Πάρνηθα, η κ. Μαραγκού επισημαίνει ότι το WWF Ελλάς εφάρμοσε και έλεγξε διαφορετικές μεθόδους παρακολούθησης των ελαφιών στην περιοχή και για τα έτη 2008-2009, εκτίμησε τον πληθυσμό σε περίπου 600 άτομα. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την επιστημονική υπεύθυνη του WWF Ελλάς, την παρακολούθηση ανέλαβε ο Φορέας Διαχείρισης Πάρνηθας ακολουθώντας την ίδια μέθοδο.
Έτσι υπάρχει πλέον μια καλή χρονοσειρά δεδομένων που «μας επιτρέπει να δούμε την εξέλιξη του πληθυσμού και να εντοπίζουμε έγκαιρα τυχόν ανησυχητικές τάσεις.
Η καταγραφή περιλαμβάνει ένα δίκτυο 32 εαρινών/φθινοπωρινών εποπτικών θέσεων και 12 θερινών εποπτικών θέσεων (τα ελάφια μετακινούνται εποχιακά). Σύμφωνα με τα δεδομένα του Φορέα Διαχείρισης, ο ελάχιστος μέσος όρος αριθμού ελαφιών είναι 722 άτομα».
Αναφερόμενη στις ανησυχίες που είχαν εκφραστεί στο παρελθόν για την πιθανή πίεση που ασκούσαν τα ελάφια στο δασικό σύστημα της Πάρνηθας, με το σκεπτικό ότι επρόκειτο για ένα απομονωμένο πληθυσμό που δεν είχε δυνατότητες μετακίνησης εκτός του ορεινού όγκου, η κ. Μαραγκού σημειώνει ότι «η μέγιστη οικολογικά ανεκτή πυκνότητα (σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Πατρών το 2014) υπολογίστηκε σε 638-784 άτομα, συνεπώς δεν υπάρχει (τώρα) κίνδυνος οικολογικής υποβάθμισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας από τα ελάφια».
Πάντως, κατά την ίδια, ο πληθυσμός των ελαφιών έχει μειωθεί σε σχέση με προηγούμενα χρόνια (πχ το 2013), γεγονός που οφείλεται πιθανώς στην εμφάνιση λύκων και στις αγέλες άγριων αδέσποτων σκύλων. «Έχει δημιουργηθεί δηλαδή ένα πιο υγιές και φυσικό οικοσύστημα όπου φυσικοί θηρευτές ελέγχουν τον πληθυσμό των φυτοφάγων ζώων.
Επιπλέον τα ελάφια χρησιμοποιούν πλέον και χαμηλότερες περιοχές και είναι πιθανό να έχουν βρει δρόμο προς τον Κιθαιρώνα, δίνοντας μια διέξοδο στον πληθυσμό της Πάρνηθας», τονίζει.
Γιατί δεν αναπαράγονται τα ελάφια της Ροδόπης
Σε ό,τι αφορά την περιοχή της Ροδόπης, η κ. Μαραγκού επισημαίνει ότι δυστυχώς δεν υπάρχουν δημοσιευμένα δεδομένα για την κατανομή και την κατάσταση του ελαφιού στην περιοχή.
Αναφέρεται η παρουσία του συνήθως στην οροσειρά της Ροδόπης χωρίς καμία επιπλέον πληροφορία. Ακόμα και η μόνη πρόσφατη δημοσιευμένη αναφορά στο πληθυσμιακό μέγεθος του είδους στην οροσειρά της Ροδόπης (20-30 άτομα) δεν διασαφηνίζεται η προέλευσή της και ούτε η μεθοδολογία στην οποία στηρίζονται τα σχετικά νούμερα.
Σε επικοινωνία του ΑΠΕ-ΜΠΕ με τον Φορέα Διαχείρισης Όρους Ροδόπης, η βιολόγος Ελπίδα Γρηγοριάδου ανέφερε: «Στην οροσειρά Ροδόπης έχουμε περί τα 20-30 κόκκινα ελάφια. Πρόκειται για διασυνοριακό πληθυσμό, που είναι και ο μοναδικός φυσικός σε όλη τη χώρα, που μοιραζόμαστε εμείς και οι Βούλγαροι.
Το ερώτημα ζωής που ακόμη δεν έχουμε απαντήσει είναι γιατί δεν αναπαράγονται». Πάντως, η ίδια επισήμανε ότι η έλλειψη κοινής διασυνοριακής περιβαλλοντικής πολιτικής στην περιοχή, μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας λειτουργεί ανασταλτικά για την προστασία του είδους, αφού, όπως είπε χαρακτηριστικά, σε εμάς το κυνήγι απαγορεύεται εντελώς, όμως επί βουλγαρικού εδάφους επιτρέπεται.
Μεταξύ άλλων, η ίδια σημείωσε ότι είναι πολύ θετικό που τα τελευταία χρόνια έχει ενταθεί σημαντικά οι ρυθμός παρακολούθησης από τους κατά τόπους φορείς διαχείρισης.
Το κόκκινο ελάφι
Το κόκκινο ελάφι (Cervus elaphus) είναι το μεγαλύτερο φυτοφάγο ζώο της Ελλάδας και ένα από τα πιο αγαπητά μας είδη στα ελληνικά δάση
. Ως αναπόσπαστο στοιχείο της ελληνικής φύσης μπορεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση και την εξέλιξη των οικοσυστημάτων, ειδικά στις μέρες μας, όπου η ελεύθερη κτηνοτροφία σταδιακά εγκαταλείπεται.
Ήδη, από τα προϊστορικά χρόνια, το κόκκινο ελάφι αφήνει ανελλιπώς τα ίχνη του στον ελλαδικό χώρο. Ως φυσικός βοσκητής, έπαιζε πάντα σημαντικό ρόλο στη βάση της τροφικής πυραμίδας.
Μεγάλα αρπακτικά και γύπες -που σήμερα απειλούνται επίσης με εξαφάνιση- θα μπορούσαν να στηρίζουν την επιβίωσή τους στην ύπαρξη των ελαφιών.
Η ζωή που απειλείται Κατά το WWF Ελλάς, το κόκκινο ελάφι ζούσε κάποτε σε ολόκληρη σχεδόν την ηπειρωτική Ελλάδα.
Μέσα σε λίγες δεκαετίες όμως, οι πληθυσμοί του συρρικνώθηκαν σε τέτοιο βαθμό, ώστε το είδος να θεωρείται πλέον «Κρισίμως κινδυνεύον», σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας (Αθήνα, 2009).
Τέλη του 20ου αιώνα, τα ελάφια είχαν περιοριστεί στη χερσόνησο της Σιθωνίας, στην ορεινή περιοχή της Ροδόπης και στην Πάρνηθα.
Σήμερα, ο πληθυσμός της Σιθωνίας έχει εξαφανιστεί. Ο προστατευμένος πληθυσμός της Πάρνηθας είναι ο πιο ακμαίος της χώρας. Μικρός πληθυσμός βρίσκεται στη Ροδόπη, κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, ενώ ίσως επιβιώνουν ακόμη και λίγα ζώα στους Ραφταναίους στα Πράμαντα της Ηπείρου, από προηγούμενο εμπλουτισμό. Τέλος, μικροί αριθμοί φυλάσσονται σε εκτροφεία.
Η ζωή που προστατεύουμε
Για τη διατήρηση του υφιστάμενου πληθυσμού αλλά και την εξάπλωσή του είδους σε νέους βιότοπους πέρα από την Πάρνηθα, το WWF Ελλάς υποστηρίζει ότι είναι απαραίτητη, μεταξύ άλλων, η βελτίωση και εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας που αφορά κυρίως στη θήρα αλλά και στην εμπορία, τη διακίνηση, τη διατήρηση σε αιχμαλωσία και την απελευθέρωση των ζώων.
Εξαιρετικά σημαντική κρίνεται και η δημιουργία ενός κέντρου περίθαλψης των ζώων. Επίσης, η οργανωμένη δημιουργία τεχνητών υποπληθυσμών στη βάση κατάλληλης προετοιμασίας θα μπορούσε να αποτελέσει ένα επιπλέον μέτρο.
Απαιτείται, τέλος, η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και ιδιαίτερα των κατοίκων, των κυνηγών και επισκεπτών περιοχών όπου θα μπορούσαν να δημιουργηθούν νέοι υποπληθυσμοί.
Το nikolpress.blogspot.gr ουδεμία ευθύνη εκ του νόμου φέρει περί των επωνύμων ή ανωνύμων σχολίων - απόψεων που φιλοξενεί. Σε περίπτωση που θεωρείτε πως θίγεστε από κάποιο εξ αυτών, επικοινωνήστε μέσω e-mail έτσι ώστε να αφαιρεθεί. Σχόλια που θα υποπέσουν στην αντίληψή μας, με αναφορές σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, emails, υβριστικά ή συκοφαντικά,θα αφαιρούνται.
